Arbeiðsreglan hjá einum linjurættum motori líkist rættiliga tí hjá einum rotationsmotori. Til dømis verður eitt ferðandi magnetfelt framleitt í luftbilinum, tá ið primæra vindingin á einum linjurættum induktiónsmotori er knýtt at eini AC-kraftkeldu. Hetta ferðandi magnetfeltið elvir til eina elektromotiva kraft í sekundæru vindingini, sum gevur streym. Hesin streymurin samvirkar við magnetfeltið í luftbilinum, og gevur eitt elektromagnetiskt skump, sum drívur sekundæra. Um primæra vindingin stendur still, flytur sekundæra vindingin seg linjurætt undir skumpinum; annars flytur primæra vindingin seg linjurætt.
Harumframt er drivstýringartøknin hjá linjumotorinum eisini avgerandi. Ein framúr góð linjumotor umsóknarskipan krevur ikki bert ein há-virknan linjumotor, men eisini eina stýrisskipan, sum kann lúka tøknilig og búskaparlig krøv, samstundis sum hon tryggjar trygd og álítandi.
